ŞİİRLER

YENİDEN DOĞUŞ

28 May , 2014  

Ettiğim sözlerin hiçbiri gönlümden geçmezken

Çırpınırken zindanlarında kara bir boşluğun

Ben yokluğunda var olduğunu sanan bir yokken

Ruhsuz gezerken avareliğiyle sarhoşluğun

 

Ne satırlar yetiyor derdime ne de dizeler

Biçareliğimle mısralarda boğuşur oldum.

Ruhumu anlatıyor karanlığıyla geceler

Umutsuzluğa düştüm de filizlenmeden soldum

 

Derken bir gece bir ışık yaktım karanlığıma

Kendimle buluştum derinlerde gördüm gerçeği

Dermanımı buldum sarıldım sonsuz aşkına

Aşkla gözyaşı döküp filizlendirdim çiçeği

 

Meğer nasıl yokluklarda gezmişim amaçsızca

Şimdi ben pare pare bölündüm dolandım durdum

Onu beyin kıvrımlarımda aradım umutla

Yakında, her şeyin bire vardığı yerde buldum.

 

Fazla yükseklerde dolaşmak nefesimi kesti

Kendimi zindama kapattım saldım ruhumu

Mizan misali biri alçaldı biri yükseldi

Doğan güneşin aydınlığında çizdim yolumu

 

Manasız mekanlarda zamansızca yaşarken

Maneviyatla dolu sellerde boğulur oldum

Benim olmayan yıldızlara isimler takarken

Gökte parıldayan bir yıldız da şimdi ben oldum.

 

Bir uzun çizgi çektim kara mazinin üstüne

Hiçbir şey bilmediğimi bilmez idim öğrendim

Ölümü arzular oldum, değil körü körüne

Kendimle bir savaş verdim, geçmişime direndim

 

Ölümü öldürdüm inanarak ölümsüzlüğe

Bir amacım oldu, sevdam uğruna koydum canım

Ayrılık zamanı gidiyorum O’na hasretle

Sevinç ve korkunun ahengiyle çıkıyor canım…


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Son Yazılar