ŞİİRLER

UYAN

28 May , 2014  

ellerimi uzatıyorum göğe

göğün açılıyor kapıları

giriyorum hemen içeriye

unutuyorum anı, mekanı

 

dolaşmıyorum fazla, semada

çok engin ve sonsuz, hayal gibi

yere bir merdiven var, fezada

merdivenin sonu, yerin dibi

 

yer sağlam, güvenli ve kuvvetli

ama sınırlı, dar, kaypak zemin

ne fezada var ne de yerdeydi

o hissettiğim hakikat demin

 

ne var acaba aralarında

yerin ve göğün ki, ayrılıyor…

bu zamanda ve de bu mekanda

herşey bir şeyi, hep haykırıyor

 

duvarsız ayrılıyor mekanlar

zaman heryerde bir akmıyor ki

yerde de çok kıymetli sırlar var

sırrı arıyor akıl kepçesi

 

kulağını ver göğe, bas yere

dinle kainatın konserini…

bir şey var ki, görünmüyor göze

fakat geliyor her yandan sesi

 

insan kalp, mide, beyin arası

seyeran eden tuhaf yaratık

uyan! uyan! Uyanma zamanı…

hayal perdesini yırt at artık.


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Son Yazılar