Gözlerimi çevirdim afaka doğru

Gördüm ki, ati muammalarla dolu

Endişe girdabında sıkıldı canım

Sonra, umut duyarak arttı heyecanım

Tufulliyet devrimi geçirdimse de

Yavru bir kuş gibi uçtum göklere

Atiyi durup tasavvur ettim

Türab olsam da büyümesem dedim

Ya ilerde gark olursam zulmete

Ağlarsam her lahzada gündüz ve gece

“Eh!” dedim, “ümitvar olmak lazım”…

Tevekkelna dersen, tevfik eder Rabbim!