Kararmış gözlerin tek gördüğü

Kapkara bir uçurumdan ibaret

Gözlerin sahiplerinin söndüğü

Aydınlık geleceğe hasret

Aslında görüyorlar görmesine

Garba dönük gözleriyle

Ama bu görüş nelerine

Gerçek olanı göremedikçe

Yürekleri katran karası

Fikirleri kalplerinin aynası

Aydın sanarlar kendilerini

Kaybetmişler öz benliklerini

Şöyle bir baktım garba doğru

Kara bir bulut sarmış tütüyor

Ağaçları veriyor türlü meyve

Lakin zehir saçıyor yüreklere

Ne gariptir değil mi?

Aydın olanın hali böyle mi?

Hiç üzerine gün doğmamak,

Güneş tepedeyken geceyi yaşamak…