Dert etme arkadaş

Akan su, doğan güneş bize yoldaş

Her karanlık gecenin vardır sabahı

Her hasretin elbet olacaktır vuslatı

Ortalık zemheri ve karanlık

Ay ve yıldızlar sükut etmiş

Şafak vakti olur aydınlık

Gönül kederi kendine yoldaş etmiş

Akan suların gelir sonu varınca denize

Kıyıda bir ceylan pınardan su içerken

Serin ve soğuk hava girer genze

Ben ceylanın derdini huşuyla dinlerken

Sonsuz olan sevgidir, sadece sevgi

Geri kalanların fanidir hepsi

Kulağıma gelen hoş bir ezgi

Derdimi iniliyor sanki

Ezgiye şöyle kulağımı verdim

Kıyıdaki çiçeklerden bir demet derdim

Ceylanın kalbine giriverdim

Kalmadı artık kederim derdim

Gözlerimi açtım baktım semaya

Ceylan başlamış bir güzel dansa

Sordum nedir bunun sebebi

“Gün doğdu hasret bitti” dedi.