Her zaman ovada yol alamazsın

Ova biter dağ çıkar karşına

Dağ dediğin heybetli

Geçit vermez sana

Dağ kartal yuvası

Gizemli bir düş

Gaddar mı gaddar

Özgürlüğün sembolü

Aşılmaz, ulaşılmaz

Güven verir kimi zaman

Kimi zaman ürkütür

Dağ nazlı kız yüreğidir

Geçit vermezdir ama

Asla imkânsız değildir

Deler geçersin kimi zaman

Kimi zaman zirveye tırmanırsın

Bazen olur da atar seni aşağıya

Dedim ya gaddardır dağlar

Güneşi bir oraya,

Bir buraya atar dururlar

Batıdan doğuya mekik dokur güneş

Ve hep onu kucaklar dağlar

Dedim ya güven verir

Yükseldikçe keser nefesini

Aşağıdan bakarsın zirve yok

Zirveden bakarsın yer yok

Dağ yalnızdır

Ama kırılmaz, üzülmez

Sabırlıdır dağlar

Merttir, yüreklidir

Yıkamazsın onu

Dağ tutar semayı

Yere düşmesin diye

Dağ bir taş yığını değildir

Kaderin bir cilvesidir

Herkes karşılaşır onunla

Umut verir

Hani belki ardındadır mutluluk…

Aşıp da yakalarsın onu

Bir gün karşına dağlar çıkarsa eğer

Unutma!

İmkânsız değil aşmak onu

Sakın üzülme, ye’se kapılma

Yarı yolda geri dönme.

Ama sakın!

Kendi dağını kendin örme!