ŞİİRLER

PAPATYA

28 May , 2014  

Tenin bir güneş gibi parlıyor

Sonra altın sarısı rengiyle

Dalgalanıyor saçların

Ve ruhuma huzur salan efsunlu sesin

Sürekli kulaklarımda çınlıyor

 

Uzakta da olsan elimi tutmasan da

Biliyorum seviyor ve seviliyorsun

İmkansız da olsa, hiç olmasa da…

Beni mutlu etmeye yetiyorsun…

 

Ne önemi var ki değil mi?

Ne önemi var mesafelerin

Öpmek istediğimde bir tek

Bir de sarılasım geldiğinde

Uzaklığın acıtıyor sadece

Yokluğun dayanılmaz sancısı

Hasretin yakan acısı

Bir de dudaklarının tadı

Beni mahveden bunlar işte…

 

Bedenim bedenine

Ruhun ruhuma değdiğinde

İşte o an geldiğinde

Sen benim olacaksın…


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Son Yazılar