DENEMELER

ÖLÜMÜ BEKLEMEK…

29 May , 2014  

Beklediklerimin hepsine kavuşabilme şansım olsa, ilk kavuştuğum ölüm olurdu. Ölümden beklediklerimi gerçek kılmak için ise ölümü düşünmeden çalışmam gerekirdi. Beklentilerim hep ölümle alakalı. Arzularımın anahtarı da ölüm. Halbuki bütün arzuları acılaştıran ve beklentileri boşa çıkaran da ölüm değil miydi?
***
Hayat hep birşeyleri beklemek demek. Konuşmayı beklemek, yürümeyi beklemek, büyümeyi beklemek… Otobüs beklemek, sıranı beklemek, nöbet beklemek… Emekliliği beklemek, ay başını beklemek, yaz ayını beklemek. Sevilenin yolunu beklemek, mektup beklemek, tebessüm beklemek. İlgi beklemek, sevgi beklemek, saygı beklemek. En nihayetinde ölümü beklemek.. Beklenmedik olan ölümü, en başta beklemek de en trajedik olanıdır heralde.
***
İnsan umduklarına kavuşamaz kimi zaman, hatta çoğu zaman, belki de her zaman. Umduklarımız hep bir kat artar, ulaşamadıkça daha çok umarız, ulaşırsak daha çoğunu umarız. Doymak bilmez arzuları doyuran ölümü en çok arzulamak doğal değil midir acaba?
***
Bekleme salonları hayatın ta kendisi aslında. İki boyut arasında tampon bölge gibi hayat. Ne oraya ait hissedersin kendini ne de buraya. Ne orası aittir sana ne de burası. Hiçbirşeyin olmadığı halde çok şeyler arzu etmek eblehçe değildir belki de. Elde ettiklerinin hiçbirinin aslında senin olmadığının ve asla olamayacağının bilincinde olmana rağmen yine de istemek.. İşte asıl eblehçe olan bu olsa gerek. Peki ya ölümü beklemek. O da mı eblehlik? Zaten kaçınılmaz olanı beklemek normal değil mi? Paranormal bir durum varsa, o da ölümden kaçabileceğini ummaktır bence.
***
Bu kadar laftan sonra herkes intihar edeceğimi sanabilir. Hayır öyle değil. Böyle düşünenler beni anlamamıştır. Ölümü arzulamak, beklemek ya da istemek onun kucağına atlamakla eşdeğer değildir. Ancak ve ancak onun kaçınılmazlığını ve doğallığını anlamakla alakalı konulardır bunlar. Ölümü arzu etmeyi normal karşılıyorum ben, ondan korkanı da anlıyorum. Korkmasına rağmen gerçekliğini ve mahiyetini anlamaya bir şansı olabilir çünkü. Ondan korkması onu düşünmesini engellemez. Ölüm, üzerinde düşünülmesi gereken en önemli şey olsa gerek. Onu gündeminden uzak tutan, ne büyük bir handikapa düşebileceğini bilmeli.
***
“Gelecek olan her şey yakındır” düsturuyla yaşamayı öğrenmeli, beklentilerimizi beklemeye değer şeyler üzerine bina etmeli ve ölümün bir gün gelip dünyayı yerle bir edeceği gerçeğini aklımızdan çıkarmamalıyız. Gayem sadece ölümden bahsetmekti, halbuki “Her nefis ölümü tadacaktır” desem yeterdi. Beklettim, sona sakladım. Beklemeye alışmalı insan.

, ,


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Son Yazılar