ŞİİRLER

MUAMMA

28 May , 2014  

Her sabah aynalarda başka yüz

Bu gün, her gün mevsimlerden güz

Hesaplar alt üst, dünya dümdüz

Yokluğun semtinde doğaldır muhaliyet

Muhallere garkolmuş bir grup kemmiyet

 

Anlaşılmaz, karışık, muammaymış hayat

O hayat ki, pürheves, nefsi, boş, bayat.

Git gel sittin sene, kalk ve yat

Sen gel anla bir şey, anlayabilirsen

Anlatacak bir dost, dost bulabilirsen.

 

Ah nasıl iş bu! Dünya hepten dessasmış

Ben, sen, cümle alem, hepten ona kanmış

´Var eden budur´ diye, sebeblere dayanmış

Sen neymişsin, var etmişsin beni tabiat ana(!)

Seni de yaratan var mıdır, (bir düşün) acaba?..

 

Işık şarktan doğarken, garptan reflektör yanmış

Medeniyet denen yalanı, şarklı hakikat sanmış

Üç kuruş safahata, bütün mukaddesatını satmış

Yalnız libas ile olunmaz, uygar ya da mürteci

Bu akılla millet seyreder, bir ileri, hep geri…

 

Lisanımı bağlayacaklarmış, bak ötüyor vakvaklar

Sözümü esirgemem yine de, bilsem ki asacaklar

Dostlarla meselem yok, yüreğim insanları kucaklar

Ey aziz milletler, gelin bir ve birlik olalım

Dünya misafirhanesinde, barışla yaşayalım.

 

Yine fena oldum, susayım en iyisi!

Söz ola baş kestire, düşünüle gerisi

Akil olan başlar, anlasınlar ye´simi

Hak olsun diye ettim, ettimse bir kaç kelam

Gönül eri dostlara, hak yolundan vesselam…


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Son Yazılar