Bize yine yanmak mı kaldı?
Izdıraptan kahrolmak mı?
Maziden artakalan
Sadece hüzün ve yalnızlık mı?
Şedit bir iştiyak var içimde
Çekip gideceğim buralardan
Kemale erince, kanatlanıp
Salıp gideceğim semalara.
Yaşar mıyım bilmem, yalnız?
Yeni yârenlere mi rastlarım?
Tek bildiğim, gideceğim…
Bana yeter, yeter ki gideyim…
Şahid olun ey yıldızlar
Sizden daha parlak yüreğimdeki kor
Durmak gelmez artık bana
Miadım doldu, gideceğim…
Bize yine hüzün mü var bu bahar?
Bilseniz yürekte kopar, nasıl fırtınalar
Müteessir, yüreğimin çırpınışlarına kanarım.
Anarım, hiç olmayan günleri, özlemle anarım
Bilmem ki; bize kâr eder mi bu bahar?
Bahardan sonra açan çiçeğin ne anlamı var?
Gözyaşlarımla muttasıl suladığım çiçekler
Bilirim baharda elbet filizlenecekler
Lakin, beyhude geçen her lahzada yanarım
Çünkü bilirim, elbet sonu vardır baharın…
***
(Şairim, kandırıyorum herhalde kendimi
-Baharlar umut vermez bu şaire- niye?)
***
Mücerret ruhum, vazgeç bahar sevdandan
Ne farkı var ki güzün, onsuz geçen bahardan
Açılmadı çiçekler öyle mi?
Yağmadı yağmur…
Dikerim gözlerimi ufka doğru
Umut için değil bu defa
İsyan edercesine…
Umut etmekle işledim büyük suçu
İsyan gerek bana, kendime isyan…
Değil kadere…
Gittin,
Bir kahve içimi kadar kolayca
“Gitme” demek kâr edecek olsa
İnan bakmazdım ardından öylece
Gidişine alışmak kolay mı sanırsın?
Bakma öyle aldırış etmediğime
Bakma öyle ne olur, bakma öyle!
Yokluğunu yudumlamaktayım
Dibindeyim boş fincanların
Dibi yok ya sensizliğin
Mütemadiyen boşluktayım
Sen son yudumum olacaktın
Kahpe dünyadan çektiğim içime
Kahve içercesine…
Alışmak kolay mı sanırsın?
Dibindeyim koca dünyanın
Şimdi anladım,
Kahvenin dibi neden acıdır…
Gidişine emare, kahveden aldığın son yudum…
Gittin!
Ve ben sonsuz bir kâbusa uyudum.
Şimdi içer kanımı sensizlik yudum yudum
Bir kahve içimi kadar kolayca…
Beyhude geçen zamana mı yanayım?
Sensizliğimde beyhude mi yanayım?
Bir teselli yok, gecenin karanlık yüzünde
Bir dost bulsam ki; sevgi olsun sözünde
İlle de o olsun , ille de olsun
Yâdımda cemali, tesellim olsun
Göz gözü görmez, ışık yok gecelerde
Bir muhabbet isterim gönül gönüle
Sendedir aşk, sendedir desem
O güzel yüzlüyü, ah şimdi görsem!
Aşk vücud bulmamış bir hayaldir bende
Kime ve neye sorularının cevapsız kaldığı
Hayalin önüne konulmuyor ya perde
Budur sebebi belki, aşkı böyle yaşamamın
Aşk denince dolar gözlerim
Sonra içli bir ezgi çalmayagörsün
Aşk çiçeğini yolar sözlerim
İstemem! Ne yar görsün beni, ne ağyar görsün
Ceset giymesin hayaller asla
Kaskatı yaşayamam ben aşkı
Beklerim de asırlar boyu hep yasla
Yine de cesede indirgemem ben aşkı
Aşamam bendimi, koparamam kemendimi
Hayallerim olmadan sevemem hayatı
Özgürüm her anımda, özgürce aşığım
Ayırmak da istemiyorum gerçeği ve hayali
Aş olayım sevgine aç kalplere
Yaş olayım yolunu bekleyen gözlere
Kapını aşındırdıysam hoş gör
Ya aç gireyim gönlüne ya aç gideyim
Bülbül olayım sen kokan güllere
Söz olayım seni sayan dillere
Bağban olayım senin gezdiğin bahçede
Ya aç gireyim gönlüne ya aç gideyim
Ateş olayım sana yanan aşıklara
Ateş-i dilden ben de yanayım sana
İçin için, içim erirken böyle
Ya aç gireyim gönlüne ya aç gideyim
Ram olayım sana eren nücûma
Can olayım seni soluyan vücuda
Kurbanın olayım gurbete salma böyle
Ya aç gireyim gönlüne ya aç gideyim
Fecr olayım, sensiz, kara leyâle
Sensiz olmak nasıl gelir hayâle
Subh-u vuslat, aç koma sefili
Ya aç gireyim gönlüne ya aç gideyim…!
Bu şiir sana ve senin
Kelimelerin en güzellerinden seçtim
Bir bukete çiçek seçercesine
Bilirsin!
Kelimelerle dans etmeyi severim
Lakin, seninle dansı tercih ederim.
Tango değil, daha içten, daha duygulu
“Careless Whisper” eşliğinde son dans
“Ve bir daha asla dans etmeyeceğim”
Duyarsın!
Şiirimde sana seslenirim
Elimi uzatırım, yakalarsın
Gül ki, diken batmasın tenime
Gül ki; en sevdiğim çiçektir…
Senin papatyaları sevdiğini biliyorum
Papatya gibi olduğunu da
“Beyaz ve ince”… İşte bu tango…
Ve aşk rüzgarı esince
Papatyalardan fal bakarım
Seviyo…Sevmiyo..
Gerekirse bir fazla, bir eksik sayarım
Zoraki, ‘seviyor’ çıkar…
Aksini düşünemem…
Ve unutma!
Bu şiir sana ve senin.
Sanırım Seni Seviyorum…
Ey sevgili! Şak olur kalbim işaretinle
Güler bu solgun yüzüm, güler beşaretinle
Başımda gezsen her an, çiğnesen de yücelsem
Yücelsem de ufkuna bir kez tecessüm etsem
Bende istidat yok çendan, sen lutfet, kerem et
Tenezzül et diyemem, sadece bir nazar et
Zira kanadı ciğerim hasret solumaktan
Ah! Firakın ne acı şey, beter kahrolmaktan
Gurbet yaşarım, sen de gurbetsin bu diyarda
Visaline eremeyen, helakta hakeza
Senden bihaber olan, ne zelildir, ne fena
Seni tanıttırana , binlerle hamd ve sena
Sebebi hilkatisin feleğin, nevi insanın
Gaye-i hayalisin idrakli aşıkların
Sen gibisi görmedi, aşıktır cihan sana
Aşık hem bu deli, cibal, nücum, zerre sana
Takat yok, iştiyakım inletir semaları
Hak aşkına Sevgili, cemalin göster bana
Liyakatim yok ise kör olayım dilerim
Seni görmeyen gözü, bundan gayrı neylerim
Çağırsan bir gün şarktan, garptan koşar gelirim
Yolda kalıp ölürsem, sana varır hayalim
İcabet etsen çağrıma , ne yüce izzetin
Ah! Mahrum bırakırsan, sahibim yine sensin
ellerimi uzatıyorum göğe
göğün açılıyor kapıları
giriyorum hemen içeriye
unutuyorum anı, mekânı
dolaşmıyorum fazla, semada
çok engin ve sonsuz, hayâl gibi
yere bir merdiven var, fezada
merdivenin sonu, yerin dibi
yer sağlam, güvenli ve kuvvetli
ama sınırlı, dar, kaypak zemin
ne fezada var ne de yerdeydi
o hissettiğim hakikat demin
ne var acaba aralarında
yerin ve göğün ki, ayrılıyor…
bu zamanda ve de bu mekânda
her şey bir şeyi, hep haykırıyor
duvarsız ayrılıyor mekanlar
zaman her yerde bir akmıyor ki
yerde de çok kıymetli sırlar var
sırrı arıyor akıl kepçesi
kulağını ver göğe, bas yere
dinle kâinatın konserini…
bir şey var ki, görünmüyor göze
fakat geliyor her yandan sesi
insan kalp, mide, beyin arası
seyeran eden tuhaf yaratık
uyan! uyan! uyanma zamanı…
hayal perdesini yırt at artık.
*Uzanır beyninde kıvrım kıvrım patikalar
*Kaybolur labirentinde varlık düzleminin
*Doğru, dikenli yoldur; yalansa çıkmaz sokak
-Hakikat menziline, ha vardı ha varacak…
*Akıl, âmâ yolcu, karanlıkta ışık arar
*Duyduğu gerçek değil, yankısıdır sesinin
*’Nasıl’ı, batıl tasvir; ‘neden’i keskin bıçak
-Suâline cevabı, ha buldu ha bulacak…
*Zor seyahattir hayat, keskin keskin virajlar
*Hızını alamazsın, kasislidir zeminin
*Azmin bir kuru söz, umut boşa mı çıkacak?
-Cemre düştü, nevbahar, ha çıktı ha çıkacak…