SEYAHATLER

İRAN SEYAHATİ

13 Tem , 2015  

isfahan5

Derler ki “insanoğlu bir şeyler planladığında Tanrı yukarıdan gülümsermiş.” Bunu bildiğimden beridir bir şeyler planlamayı bıraktım. 

Planların yerine yapmak istediklerimi koydum. Önce istiyor sonra da yapmaya çalışıyordum. İşte bu seyahat de böyle başladı aslında. Gitmek istedim. Şuraya veya buraya değil sadece gitmek idi arzum. 

Böylece gitmeye azmettim ve gitmenin koşulları oluştu. Sabah uyandığımda aslında hala kararsızdım. Yola çıkmak konusunda tereddütlerim vardı. Son zamanlarda gidişimle alakalı çok olumsuz şey duymuştum. Belki de beni tereddüt ettiren biraz da buydu. Dahası nereye gideceğimi belirlemiştim fakat nasıl gideceğim hala belirsizdi. Uçakla yolculuk yapmayı sevmesem de eğer imkan bulursam bu kez uçakla seyahat edecektim. Zira yolum uzundu vaktim de dardı. 

Sabah uyandım ve uygun uçak olmadığını öğrendim. Demek ki otobüsle gidecektim. Çantamı yavaş yavaş hazırladım. Sonra ne var ne yok diye bakmak için bilgisayarın başına oturdum. Çok eskilerden tanıdık bir isim bana bir mesaj bırakmıştı. Gece boyunca umutsuzca bana yazmış cevap vermeyince de ya kendisine kızgın olduğumu ya da uyuyor olduğumu düşünmüş. “Eskiden bu kadar erken uyumazdın” demiş. Yaşlandığımı ve artık erkenden yatağa girdiğimi bilmiyordu tabii. 



Sabah tekrar yazmış. “Günaydın” demiş ben de “günaydın” dedim. Hemen cevap verdi ve ne kadar özlediğini söyledi. Aradan geçen 10 yıldan sonra sanki aradan hiç zaman geçmemiş gibi yazıştık. Sonra sesimi duymak istediğini söyledi ben de “olur” dedim. Hatırlanmak hoşuma gitmişti zira. Aradı konuştuk.  More…

, , , ,