Boğaziçinde
Boğaziçinde çek içine
Buz gibi nefesini ateÅŸin
Yaktığı yalnız ben değilim
Yalnız sen değilsin
Biz deÄŸiliz yalnız…
Boğaziçinden çık şimdi
Uç başka diyarlara
O masumiyetini kaybetti
Ben kaybettim
Biz kaybettik…
Ne kaldı ki geriye
Martılar da olmasa
Boğazın misafiri kalmazdı
Aşıklar gittiğinden beri
Sandallar da hep yandı…
Boğazım düğüm düğüm
SarhoÅŸ da olunmuyor
Yalılar sahipsizmiş
Oltalar çekilmiş hep boş
Üstelik sensiz de ölünmüyor…
Ölsek de Boğaziçine gömülsek
Boğazımıza kadar
SensizliÄŸe gömülsek…
Sessizce ölsek..
BoÄŸaziçinde…
***
Umut Yavuz, Ocak 2010,
İstanbul’dan giderken..